İş Görüşmesi

Laura üç aydır iş arıyor. Kırktan fazla başvuru göndermiş ama sadece dört görüşmesi olmuş, hiçbirinden olumlu sonuç çıkmamış. Ancak bu sabah, Nexar adlı bir teknoloji şirketinden son görüşmeye çağrıldığını bildiren bir e-posta aldı. Kendini iyice hazırladı. Şirketin tarihini araştırdı, yöneticilerin isimlerini ezberledi ve cevaplarını aynada pratik yaptı. Ev arkadaşı ona zarif ama fazla resmi olmayan bir şey giymesini tavsiye etti; bu yüzden lacivert bir blazer ile siyah pantolon seçti. Görüşme neredeyse bir saat sürdü. İki görüşmeci vardı: Dr. Patel adında bir kadın ve Ahmet adında daha genç bir adam. Önceki deneyimi, son işinden ayrılma nedenleri ve takımda zor bir durumla nasıl başa çıkacağı soruldu. Son soru için Laura, önceki görevinden gerçek bir örnek verdi: bir keresinde iki meslektaş arasındaki çatışmayı, onlar arasında yapılandırılmış bir konuşma düzenleyerek çözmüştü. Her iki görüşmeci de başını salladı ve not aldı. Sonunda Dr. Patel şöyle dedi: «Çok etkilendik. Cuma'ya kadar size haber vereceğiz.» Ahmet Laura'nın elini sıktı ve ekibin onunla tanışmaktan çok keyif aldığını söyledi. Eve dönerken otobüste Laura ihtiyatlı bir iyimserlik hissetti. İyi performans sergilediğini biliyordu, ancak görüşmeden sonra kendinden emin hissetmenin her zaman iyi haber anlamına gelmediğini de biliyordu. Cuma'ya kadar beklemeye ve fazla düşünmemeye karar verdi. Cuma geldi. Sabah saat onbirde telefon çaldı. Dr. Patel'di. «Pozisyonu size teklif etmekten çok mutluluk duyarız,» dedi.